انرژی هسته ای

 راکتورهای هسته ای

 

 

  راکتورهای هسته‌ای دستگاه‌هایی هستند که در آنها شکافت هسته‌ای  کنترل شده رخ می‌دهد. راکتورها برای تولید انرژی الکتریکی و نیز تولید نوترون‌ها به کار می‌روند. اندازه و طرح راکتور بر حسب کار آن متغیر است. فرآیند شکافت که یک نوترون به وسیله یک هسته سنگین (با جرم زیاد) جذب شده و به دنبال آن به دو هسته کوچکتر همراه با آزاد سازی انرژی و چند نوترون دیگر شکافته می‌شود.

  تاریخچه

  اولین انرژی کنترل شده ناشی از شکافت هسته در دسامبر 1942 بدست آمد. ساخت و راه اندازی یک پیل از آجرهای گرافیتی ، اورانیوم و سوخت اکسید اورانیوم به رهبری" فرمی" با موفقیت به نتیجه رسید. این پیل هسته‌ای ، در زیر زمین فوتبال دانشگاه شیکاگو ساخته شد و اولین راکتور هسته‌ای فعال بحساب می آمد.

 ساختمان راکتور

  با وجود تنوع در راکتور‌ها ، تقریبا همه آنها از اجزای یکسانی تشکیل شده‌اند. این اجزا شامل سوخت، پوشش برای سوخت ، کند کننده نوترون های حاصله از شکافت ، خنک کننده‌ای برای حمل انرژی حرارتی حاصله از فرآیند شکافت ماده، کنترل کننده برای کنترل نمودن میزان شکافت می باشد.

  سوخت هسته‌ای

  سوخت راکتورهای هسته‌ای باید به گونه‌ای باشد که متحمل شکافت حاصله از نوترون بشود. پنج هسته ی شکافت پذیر وجود دارند که در حال حاضر در راکتورها به کار می‌روند. آنها 232TH ، 232U ، 235U، 238U ، 239PU می باشند. برخی از این نوکلئیدها برای شکافت حاصله از نوترون های حرارتی و برخی نیز برای شکافت حاصل از نوترون های سریع بکار می روند. تفاوت بین سوخت ها یک خاصیت در دسته‌بندی راکتورها است ، در کنار قابلیت شکافت ، سوخت به کاررفته در راکتور هسته‌ای باید بتواند نیازهای دیگری را نیز تامین کند. سوخت باید از نظر مکانیکی قوی ، از نظر شیمیایی پایدار و در مقابل تخریب تشعشعی مقاوم باشد، تا تحت تغییرات فیزیکی و شیمیایی محیط راکتور قرار نگیرد. هدایت حرارتی ماده باید بالا باشد بطوری که بتواند حرارت را خیلی راحت جابجا کند. همچنین امکان بدست آوردن ، ساخت راحت ، هزینه نسبتا پایین و خطرناک نبودن از نظر شیمیایی از دیگر فایده‌های سوخت است.

  غلاف سوخت راکتور

  سوخت‌های هسته‌ای مستقیما در داخل راکتور قرار نمی گیرند ، بلکه همواره به صورت پوشیده شده بهره برداری می شوند. پوشش یا غلاف سوخت ، سوخت را از  کند کننده و یا خنک کننده جدا می سازد. این امر از خوردگی سوخت محافظت کرده و از گسترش پرتو محصولات  شکافت حاصل از سوخت به محیط اطراف جلوگیری می‌کند. همچنین این غلاف می تواند پشتیبان ساختاری سوخت باشد و در انتقال حرارت به آن کمک کند. ماده غلاف همانند خود سوخت باید دارای خواص خوب حرارتی و مکانیکی باشد و از نظر شیمیایی نسبت به برهم کنش با سوخت و مواد محیط پایدار باشد. همچنین لازم است غلاف دارای سطح مقطع پایینی نسبت به بر هم کنش‌های هسته‌ای حاصل از نوترون بوده و در مقابل تشعشع مقاوم باشد.

   مواد کند کننده نوترون

   کند کننده ماده‌ای است که برای کند یا حرارتی کردن نوترون های سریع بکار می‌رود. هسته‌هایی که دارای جرمی نزدیک به جرم نوترون هستند بهترین کند کننده می‌باشند. کند کننده برای آنکه بتواند در راکتور مورد استفاده قرار گیرد بایستی سطح مقطع جذبی پایینی نسبت به نوترون داشته باشد. با توجه به خواص اشاره شده برای کند کننده ، چند ماده هستند که می‌توان از آنها استفاده کرد. هیدروژن ، دوتریم ، بریلیوم و کربن چند نمونه از کند کننده‌ها می‌باشند. از آنجا که بریلیوم سمی است این ماده خیلی کم به عنوان کند کننده در راکتور مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین ایزوتوپ های هیدروژن ، به شکل آب و آب سنگین و کربن ، به شکل گرافیت به عنوان مواد کند کننده استفاده می شوند.

 

 

   خنک کننده‌ها

   گرمای حاصله از شکافت در محیط راکتور یا باید از سوخت زدوده شود و یا در نهایت این گرما به قدری زیاد شود که میله‌های سوخت را ذوب کند.  از حرارتی که از سوخت گرفته می‌شود می توان در راکتور قدرت برای تولید برق استففاده نمود. ویژگی هایی که ماده خنک کننده باید دارا باشد  ، یکی هدایت حرارتی آن است تا بتواند در انتقال حرارت موثر بوده ، ودیگری پایداری شیمیایی و سطح مقطع جذب پایین تر از نوترون اش هست. نکته دیگری که باید به آن اشاره کرد اینکه این ماده نباید در اثر واکنش های گاما دهنده رادیواکتیو شوند. برای خنک کنندگی  از مایعات و گازها استفاده شده‌است در این رابطه گازهای دی اکسید کربن و هلیوم مطرح هستند . هلیوم ایده‌آل است اما  پرهزینه بوده و تهیه مقادیر زیاد آن مشکل است.  در خنک کنند گی با  مایع آب ، آب سنگین و فلزات مایع مطرح می شوند. از آنجا که برای جلوگیری از جوشیدن آب فشار زیادی لازم است  لذا آب خنک کننده ایده‌آلی نیست.

   مواد کنترل کننده شکافت

    پس از شروع  فرآیند شکافت برای دستیابی به فرآیند کنترل شده یا متوقف کردن سیستم شکافت ، لازم است که موادی در دسترس باشند که بتوانند نوترون های اضافی را جذب کنند. مواد جاذب نوترون برخلاف مواد دیگر مورد استفاده در محیط راکتور باید سطح مقطع جذب بالایی نسبت به نوترون داشته باشند. مواد زیادی وجود دارند که سطح مقطع جذب آنها نسبت به نوترون بالاست ولی ماده مورد استفاده باید دارای چند خاصیت مکانیکی و شیمیایی باشد که برای این کار مفید واقع شود.

   انواع راکتورها

    راکتورها از دید  فرآیند شکافت به " راکتورهای حرارتی ، ربع و میانی (واسطه)  " ،  و از دید  مصرف سوخت به  "راکتورهای سوزاننده ، مبدّل و زاینده " ، از دید  نوع سوخت به  " راکتورهای اورانیوم طبیعی ،  راکتورهای اورانیوم غنی شده با اورانیوم 235 (راکتور مخلوطی BE) ،از دید  خنک کننده به " راکتورهای گاز( (CO2 "  و  " راکتورهای مایع (آب ، فلز) " ، از دید  فاز سوخت کند کننده‌ها  به " راکتورهای همگن " ،" راکتورهای ناهمگن "  و بالاخره از دید کاربرد به " راکتورهای قدرت ، راکتورهای تولید نوکلئید و راکتورهای تحقیقاتی " تقسیم می‌شوند.

 

    کاربردهای راکتورهای هسته‌ای

    راکتورها انواع مختلف دارند برخی از آنها در تحقیقات ، بعضی از آنها برای تولید رادیو ایزوتوپ های پر انرژی برخی برای راندن کشتی‌ها و برخی برای تولید برق به کار می روند. دوگروه اصلی راکتورهای هسته ای بر اساس تقسیم بندی کاربرد آنها ، راکتورهای قدرت و راکتورهای تحقیقاتی هستند. راکتورهای قدرت مولد برق بوده و راکتورهای تحقیقاتی برای تحقیقات هسته‌ای پایه ، مطالعات کاربردی تجزیه‌ای و تولید ایزوتوپ ها مورد استفاده قرار می گیرند.

/ 0 نظر / 11 بازدید